ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ Η ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ-Αγνωστου συγγραφέα-!!!!

Είναι  10 πίθηκοι σε ένα κλου?ί. Κρεµάµε στο κλου?ί ένα τσαµπί µπανάνες. Όλοι οι  πίθηκοι τρέχουν να πιάσουν το τσαµπί. Ένας από τους πιθήκους, ο πιο γρήγορος,  φτάνει πρώτος στο τσαµπί. Εκείνη τη στιγµή, κατα?ρέχουµε µε πολλή πίεση τους  υπόλοιπους, που έχουν µείνει πίσω. Αυτός που έτρεξε πρώτος και έπιασε το  τσαµπί,τρώει τις µπανάνες και το ευχαριστιέται πολύ. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να  στεγνώσουν και να ξεπεράσουν το σόκ από το κατά?ρεγµα. Μετά  από 1-2 ώρες, η κατάσταση της οµάδας των πιθήκων επανέρχεται στο φυσιολογικό.  Βέ?αια, οι 9 που έφαγαν το κατά?ρεγµα (και δεν έφαγαν µπανάνες), κοιτούν µε  κάποια ζήλια τον ένα που και τις µπανάνες έφαγε και το κατά?ρεγµα το  γλίτωσε.

Επαναλαµ?άνουµε  την ίδια ενέργεια, δηλαδή κρεµάµε ένα τσαµπί µπανάνες στο κλου?ί. Τρέχουν όλοι,  αλλά ο ίδιος πίθηκος, ο οποίος όπως είπαµε είναι ο γρηγορότερος καταφέρνει και  πάλι να φτάσει πρώτος στο τσαµπί. Εµείς ξανακατα?ρέχουµε µε πολλή πίεση τους  υπόλοιπους, ενώ ο πρώτος τρώει επιδεικτικά τις µπανάνες που “κέρδισε δίκαια”,  αφού ήταν ο γρηγορότερος.

Επαναλαµ?άνουµε  το ίδιο 2-3 φορές. Κάποια φορά, καθώς ξεκινάει ο γρήγορος να πιάσει το τσαµπί  που τοποθετήσαµε εκ νέου, τον πιάνουν οι υπόλοιποι εννιά και τον κάνουν µάυρο  στο ξύλο. Βρίσκεται λοιπόν το τσαµπί στη θέση του για κάποια ώρα, χωρίς να  συµ?αίνει τίποτα.

Κάποια  στιγµή, ο γρήγορος ξαναπροσπαθεί να τρέξει προς το τσαµπί,αλλά οι υπόλοιποι τον  ξαναπλακώνουν στο ξύλο, γιατί φο?ούνται το κατά?ρεγµα. Μετά από µερικά  ξυλοφορτώµατα, ο γρήγορος “µαθαίνει το µάθηµά του” και δεν ξαναπροσπαθεί. Μπορεί  να προσπαθήσει και κάποιος άλλος, αλλά το αποτέλεσµα είναι πάντα το ίδιο: ξύλο  από τους υπόλοιπους.

Εδώ  ξεκινάει το ενδιαφέρον της υπόθεσης.

Βγάζουµε  από το κλου?ί έναν από τους εννιά πιθήκους αυτούς που κατα?ρέχαµε, όχι αυτόν που  έφτανε πρώτος στο τσαµπί και ?άζουµε έναν καινούριο πίθηκο, αντικαταστάτη. Ο  καινούριος πίθηκος, µε το που ?λέπει το τσαµπί µε τις µπανάνες το οποίο φυσικά  δεν ακουµπάει πλέον κανένας από τους “έµπειρους” της οµάδας ορµάει να το πιάσει.  Οι υπόλοιποι εννιά, συµπεριλαµ?ανοµένου και του παλιού “γρήγορου”, τον ?ουτάνε  και τον κάνουν µαύρο στο ξύλο. Ο παλιός “γρήγορος” µπορεί και να χαίρεται που  τρώει και κάποιος άλλος ξύλο. Ο καινούριος δεν ξέρει γιατί τρώει ξύλο, αφού δεν είχε την εµπειρία του κατα?ρέγµατος.

Μαθαίνει  όµως πολύ γρήγορα ότι αν ξεκινήσει να πιάσει το τσαµπί, αυτό συνεπάγεται ξύλο  από τους υπόλοιπους. Έτσι,   ξανα?ρισκόµαστε σε κατάσταση “ισορροπίας” µέσα στο κλου?ί, δηλαδή υπάρχει  ένα τσαµπί µπανάνες το οποίο δεν πάει να πιάσει  κανείς.

Ξανα-αλλάζουµε  έναν από τους παλιούς 8 πιθήκους (όχι τον παλιό “γρήγορο” και όχι τον νέο  ξυλοφορτωµένο) µε έναν αντικαταστάτη.

Όπως  καταλα?αίνετε, γίνεται η ίδια ιστορία της προηγούµενης παραγράφου, µέχρι να τους  αλλάξουµε όλους (τελευταίο ?γάζουµε τον παλιό “γρήγορο”, τον πρώτο που έφαγε  ξύλο στην αρχή της ιστορίας).

Τι  έχουµε λοιπόν; Έχουµε ένα τσαµπί µπανάνες, µέσα σε ένα κλου?ί Με 10 πιθήκους,  από τους οποίους κανείς δεν τρέχει να το πιάσει, και Κανείς δεν ξέρει γιατί  (δεδοµένου ότι κανένας τους δεν ήταν στην αρχική οµάδα που έφαγε το  κατά?ρεγµα).

Έτσι  ακρι?ώς ξεκινάει να δηµιουργείται η εταιρική  κουλτούρα.

(Οποιαδήποτε  οµοιότητα µε πραγµατικά πρόσωπα και πράγµατα είναι εντελώς τυχαία)

Advertisements
Explore posts in the same categories: Uncategorized

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: